oan ’e igge

Henk Nijp is dichter fan de moanne septimber by RIXT, ‘oan ‘e igge’ is syn twadde moannegedicht.

Foto: Henk Nijp

oan ’e igge

wer dûnsje wy de slowfox fan it stil fertriet,
wurden dy’t wy nea sprutsen
spegelje de romte tusken de paskes,
âlde patroanen as nerven yn ’e flier,
wy witte linken fan de râne en de hoed,
fan de foarke oan ’e stôk

dagen glydzje troch de mesken fan de tiid
ferdwine yn it sinkgat fan ’t ûnthâld,
wat oerbliuwt binne relikwyen
fan in libben oan ’e igge fan ’t bestean,
– faaks diene wy te hurd ús bêst,
skipbrekkelingen fan it lot

fine wy wjerklank yn ússels, of by de oar,
oer it rjochte paad of fia de omwei fan ’e leagen,
is it lotter leffens of inkeld ûnfermogen,
ommers in hiemhûn hapt allinnich lucht en nea de proai,
libbet tusken keatling en de koer,
ûnthellet jankend elke jûn opnij de moanne

as op ’t lêst it ljocht wer oangiet,
snaar- en slachwurk swije
huverje wy yn iere moarnsdamp,
ús earmen sakje, paskes wurde passen,
ik stjoer dy langer net, do draaist sa grasjeus net mear

yn ’e fierte kraait in hoanne trije kear

de wâl fan it Djip

Henk Nijp is dichter fan de moanne septimber by RIXT. ‘de wâl fan it Djip’ is syn earste moannegedicht, in fers (tige) frij nei Otis Reddings ‘(Sittin on) The dock of the bay’.

 

Foto: Geart Tigchelaar

 

de wâl fan it Djip

ik sit op ’e wâl fan it Djip
sjoch it wetter dat streamt
reiden dy’t wiuwe op ’e wyn
in skip komt tuffend foarby
it skip komt tuffend werom,
jûn sit ik hjir noch,
ha neat by de ein

’k sit op ’e wâl fan it Djip
in swel tipt op in weach
gjin wolk driuwt oan ’e loft
it waar is fierstente moai
ik ferdoch hjir myn tiid,
jûn sit ik hjir noch,
ha neat by de ein

’k sit op ’e wâl fan it Djip
it skaad fan de beam slokt my op
myn flesse is al moai leech
en dy bin ik kwyt
wêr moat ik hinne,
jûn sit ik hjir noch,
ha neat by de ein

’k sit op ’e wâl fan it Djip
wat de minsken ek sizze
– moai praat by de rûs –
ik kin der neat mei
want wat wit men derfan
jûn sit ik hjir noch,
ha neat by de ein

’k sit op de wâl fan it Djip
de moanne krûpt stadich omheech
flearmûzen fladderje stil om ’e beam
hja binne mei twa
en ik mei mysels
daalk sit ik hjir noch
ha te folle oan ’e kop

 

 

 

ûntstien

Ypie Bakker is dichter fan de moanne augustus by RIXT. Har twadde moannegedicht is ûntstien.

Ypie Bakker: ‘Dit fers ha ik by bygeande bylden makke foar de eksposysje: ‘De weg naar het beeld’, fan Staal en Steen.’

 

ûntstien

alles wie al
besletten yn stien

it bern foetus noch
beferzen yn de memmeskurte

it famke ferstille
fossyl fan ferlerne tiid

de brekbere frou in dame
kwetsber mar krachtich

se wachten

do seachst en trochseachst
fieldest en foarmest

haktest hurdens fuort
rasptest rauwe rânen flak

swierte waard lichter
ballast waard stof

blaasdest it fuort
der foel in lêst fan dy ôf
it wie folbrocht

dame, famke
bern yn ’e knop
glânzen yn ’t ljocht

Foto’s Ypie Bakker

op de Swetteblom

Ypie Bakker is dichter fan de moanne augustus by RIXT. Har earste moannegedicht is ‘op de Swetteblom’.

Foto: Ypie Bakker

Duorsumens en frijheid stiet heech yn it findel op de ekologyske camping de Swetteblom. Werom nei de basis is dêr it kredo. Yn de wenwein fan Syds Wiersma (dy’t op dat momint yn Ierlân siet) hope ik wat ynspiraasje foar gedichten op te dwaan.

Ypie Bakker

op de Swetteblom

swijt de tiid
is stilstân
foarútgong

en it gers
griener
by buorman

weidzje de kij
earmerkfrij
hinget poëzy

op it húske
hoecht de doar
net op slot

weagje ik
myn wurden
fan glês

raant it iis
hurder as
ik slikje kin

droechst ús

Janneke Spoelstra is dichter fan de moanne july by RIXT. Har earste moannegedicht is droechst ús.

Foto: Geart Tigchelaar

droechst ús

wat soe ik
moatte, sûnder
jim, seist

wa binne
wy
sûnder dy

Voelen =

 

Ilse Vos is dichter fan de moanne juny by Rixt. ‘Voelen =’ is har tredde moannegedicht.

Foto: Geart Tigchelaar

Voelen =

Voelen is de calculatie der gebeurtenissen
Tellen wat niet te tellen is
Voelen is appels met peren vergelijken
Of gehaktbal met appelmoes
Hoewel tofu en ketjap weer meer hedendaags is
Maar dat ook weer beter te vergelijken is

Voelen is rangschikken van de dingen niet te ordenen
Je legt de vinger er nog net niet op
Eindeloze informatie voorbij laten stromen
Óf
Keiharde conclusies trekken
Die niet waar zijn
Voor een ander.

Voelen is persoonlijk
Voelen is collectief
Voelen is voor iedereen anders
Ook weer niet

V.V.V. voelen
Calculeren abstraheren van hoe de ander zijn arm dit keer anders beweegt dan anders
En wat dat dan betekent
En hoe die betekenis dan nog meer zegt over mij dan over de ander
Projectie
Zonder zelfreflectie
Blijft altijd een waarheid der subjectiviteit

Voelen is
Het tellen van het niet te tellen
Dus wanneer het klaar is?
Zijn er absolute?
Hoe weet je of iets waar is?
Trek conclusies in de nuances
Blijf lekker vaag

Want Voelen is…