Livestream

Sigrid Kingma is dichter fan de moanne april 2021 by RIXT. Har earste moannegedicht is Livestream.

Foto: Geart Tigchelaar

 

Livestream

Bob en Flo hâlde in barbekjû
buorlju bakke mei
Fagradalsfjall is hotspot
fertrape grús rûgelet mei in sisser ôf
fan de richel yn floeiber stien
by skimer ljochtsje feloranje ieren op
stroffelje net oer de tripods lifestylevloggers
en dronefleaners
dampende dea krûpt stikem
ferrifeljend stadich nei teannen ta
tink om oardel meter mar mear noch
MOVE!!!
mei de kop foar ús byld wei
Bob siket mei flamjende eagen
freget om fullscreen 
Flo set in falleifoljende polonêze yn
de chat dûnset der wyld oerhinne
by jûn soarget Sif foar opskuor
ferswolget Bob de live-kamera

	

‘et locht en de wiend’

‘et locht en de wiend’ is Tsjisse Hettema syn twadde gedicht fan de moanne fan Maart 2021.

Foto: Geart Tigchelaar

 

et locht en de wiend
daansen
om et huus op ’e rots an ’e rane 
iets
vergliedet van zwart naor gries in mi’j

ik wil daor ok
daansen om mi’jzelf
as een woepsterd altemis
in de stokken te hoolden

de uutbundighied van kleur
de ruumte van et huus
de trappe die’t opstiegt uut mien heuft

de rots hoolt alles verrassend strak
bi’jmekeer
et snoert mi’j in tegen de kaante
wat et inhoolt
ik zuke et smalle pattien
dat langzem omhoge mien heufd omlegens trekt

de bakker

De bakker is Tsjisse Hettema syn earste moannegedicht foar RIXT fan Maart 2021.

Foto: Geart Tigchelaar
de bakker

de bakker
dy’t op syn koekedaai
omstammeret

op knibbels leit er
ûnder de baktafel
yn it stof
fan de flier in figuer te knetsjen

dan stookt in âlde
psalmberiming
it krusige hert
heech
yn him op

sjocht er út it rút wei
syn frou
de ruten dwaan

yn it finsterbank
har hannen

elke beweging
in tongerslach

troch de seismobolle
binnenkant fan syn holle
wjerljochtet it

oer har havene hannen sjit in flak ljocht
om âlde skuld teplak te ritsen

syn gemoed 
hat gjin weet fan de sinne 
op al har binnenwetters

út al har registers oargelt
wetter

de ferbazing
dan wer fjoer
in reade stoarm leit op ’e loer

Beferzen de tiid

Beferzen de tiid is Aggie van der Meer har twadde moannegedicht fan febrewaris 2021

 

Foto: Geart Tigchelaar

 

Beferzen de tiid

Febrewaris, roetkâld en stil
beferzen de tiid 
magysk hie er sein, it hie de hazze west,
it waar hie it west, mar mear wie it de hazze
útsnien byld, yngrift,
de hazze hie beskûl socht
hy, oerfallen, oerjûn 
wit dat it syn libben is, in jefte is

dy dei, beferzen de tiid, hy soe it net ferjtte

der hie net mear west as dat.

De Grutte Xi JinPing

‘De Grutte Xi JinPing’ is Aggie van der Meer har earste moannegedicht fan febrewaris 2021.

 

Boarne: Pixabay
De Grutte Xi JinPing
 
se groetsje
se bûgje
dan easkje se it earste wurd
 
hy, XI, ferbjustere 
net ien sil de macht, him tabeskikt
syn sterke hân en doel ûntnimme 
hie der in oar behâld west
foar har, foar him
wie der in oare kar? 
 
bûgje sil er net 
foar’t er bang wurdt 
sil syn wrok him hoede
 
no’t er wit fan har fersin 
sil er har rêde
 
it earste wurd,
sil er sizze
bliuwt oan my
lykas it lêste 
 
yn har swijend ferwar
driigjend al
witte se dat syn eangst
him twingt syn wet
syn wil en syn gedachten 
te printsjen 
op har lippen
yn har hollen 
 
gjin dei sille se it ferjitte
gjin nacht sil it har rêst jaan 
in útwei sil der net wêze
foar har net, foar him net
it lêste wurd, seit er, is sein
 
lit de wrâld it witte.

En bist wekker wurden goed gefoel

En bist wekker wurden goed gefoel is Syds Wiersma syn tredde moannegedicht fan jannewaris 2021.

Foto: Geart Tigchelaar

 

En bist wekker wurden goed gefoel


wat giet der yn sokke hollen om?
wêr helje se de ûnbeskoftens wei
om oarmans guod blyn
har ta te eigenjen? 
hoe binne se moarns wekker wurden
mei de knip op ’e bút?
wat seit it gewisse einliks?
hingje der gjin spegels by dy lju yn de huzen?
hoe ferklearrest it psychologysk
of moatte wy it patologysk besjen

as sa’n man as Mark R. seit
dat er wol de baas wie mar net krekt wist
wat der barde doe’t er derby stie te sjen
him dêrom net skuldich fiele kin
mar in pear wiken letter wol om it hurdst ropt
dat sokke plonderjende relskoppers rosmos binne

wat giet der yn sa’n holle om?

Sense of place

Sense of place is Syds Wiersma syn twadde moannegedicht fan jannewaris 2021. It fers is skreaun nei oanlieding fan it ferstjerren fan Joop Mulder.  It is de ferbylding fan in kuiertocht bûtendyks, op de grins fan de Nije Biltpôlen en it Noarderleech, ien fan de biotopen dus dêr’t Mulder syn kust-keunstwurken foar Sense of Place situearre en fisualisearre.

Foto: Geart Tigchelaar

 

Sense of place

Nije Biltpôlen/Noarderleech


Gjin moarnsmins glydzje ik út oer 
rûchferzen slyk. Beripe poldykjes.
In wite dea fan oanspield snileguod.
Rusken sneedsk brún as sloopark.

Ik folgje de slinke, ik kin net oars, as 
bern al berûn ik bochtige sleatswâlen,
stand-ins by krapte oan oprinners.
In strypke eilân dêr, leit hjir bûtendyks

lân skaakt ûnder in loft dy’t glierblau
syn troef fan ûnskuld útspilet, glêzich 
de oeren klimme lit, teie ta in sompe 
fan finisterre. Skou krûpt it streamen.

Werom yn Nijesyl knoffelje ik oer bulten, 
snip tsjirpende mosken om se letter grif 
as platfiskjes frij te litten út kustwurken.
No no-nonsense myn stap oer ’t beton.

It boulân lekt alwer wetter út de pypkes 
op de Aldrij. De sinne búkbelslidet oer 
in flueske iis. Jezushin stekt hastich oer: 
roppich nei fergetten bliid boadskipkes.