De redenen / De redenen

De redenen / De redenen is Kate Schlingemann har twadde moannegedicht fan July 2020.

 

Foto: Geart Tigchelaar

 

De redenen

Misschien zijn hier
de dijken hoger
de meren dieper
de wegen langer
de velden weidser,
de ademruimte als de lucht
schoner, groter

dat mensen als vanzelf
afstand houden

-wat handig is soms
als na de eerste golf
een tweede komt
maar echt-

we mogen wel vaker
nieuwe andersheden
met inachtneming van
1, 5 meter open-armenbreedte
welkom heten.




De redenen

Faaks binne hjir
de diken heger
de marren djipper
de wegen langer
de fjilden frijer,
it azemrom as de loft
skjinner, grutter

dat minsken út harsels
ôfstân hâlde

-wat handich is soms
as nei de earste weach
in twadde komt
mar echt-

wy meie wol faker
nije oarsoartichheden
mei ynachtnimming fan
1,5 meter iepen-earmbridte
wolkom hjitte

Oersetting: Syds Wiersma.

Wie vertelt de boer / wa fertelt de boer

Kate Schlingemann is Dichter fan de moanne july by RIXT. Wie vertelt de boer / wa fertelt de boer is har earste moannegedicht.

 

Foto: Geart Tigchelaar

 

Wie vertelt de boer

Wit als melk, groen als gras,
kinderen willen ‘t liefst
dat alles blijft zoals het was.

Wie vertelt de jonge boer
hoe erf en land, zee en lucht, dier en plant,
onszelf bewoont, dat alles
met elkaar samenhangt?

Wie zal de jonge boeren leren
dat het boeren zoals nu,
daarna de stemming in het land
en uiteindelijk het klimaat
zich tegen hen
en iedereen zal keren?




Wa fertelt de boer

Gers sa grien, molke sa wyt,
bern wolle it leafst
dat alles bliuwt sa fierder giet

Wa fertelt de jonge boer
hoe’t hiem en lân, see en loft, plant en bist,
ússels bewennet, dat alles
mien is der oars wat mist?

Wa sil de jonge boeren leare
dat it buorkjen lykas no,
dêrnei de stimming yn it lân
en ta einbeslút it klimaat
har tsjin harren
en elkenien keare sil?

Oersetting: Geart Tigchelaar, Syds Wiersma

De takomst fan BF Nederlân

It tredde moannegedicht fan juny 2020 fan Geart Tigchelaar

Foto: Geart Tigchelaar

 

De takomst fan BF Nederlân

natoer hâldt op te bestean dêr’t in minskehân
delstrykt earst leaflik al gau ta in fûst slacht alles
lytsman is nimmen mear yn it lân dat gjin lân is
fersnipele knipt en plakt ta in wangedrocht en
beholden fan ’e drinkeldea mei diken deltawurken
skaad slacht del fan wynmûnen en in inkelde
helikopter dy’t de arbeiders nei en fan har wurk
yn it lân dat gjin lân mear is mar yndustrygebiet
mei grutte kavels boulân, greide, in inkelde pleats 
dêr’t gebou, dyk, auto út it stee wrotten binne
troch fabryk, sinnepark en trekker want dêr’t net
mear te libjen falt hawwe de minsken harren
te wenjen setten oer de grinzen hinne en it lân dat
gjin lân mear is opjûn oan de wolfeart allinnich
om’t wy trochfokke trochfokke trochfokke oant
it skom ús út ’e bek hinget en de fersmoarging
eksportearje yn lyts lantsje moat grut tocht wurde
mei oars net as oerbleaune boeren en opsichters
treinen binne allinnich frachttreinen frachttreinen
frachttreinen fansels draaie havens en skiphol
op folle toeren dat hoech ik dy net te fertellen
mar de natoer dan fregest hat ’m altiten rêden
dat hat altiten sa west dat sil altiten sa bliuwe
bist en plant siket mar in oar hinnekommen as
yn it lân dat gjin lân is de wrâld is grutternôch
it ferlet oan fretten noch grutter wy pompe
pompe pompe de mage fan ús ferlerne heitelân
leech oant elkenien syn of har gerak kriget
dat ommers is foarútgong en takomstbestindich

 

it blokje r

it blokje r

tedeintedeintedein
tedeinteleintlein
treintreintrein

ik haw lang socht
ûnder kast en bank

op it lêst skjin myn nocht
sa lei dêr it blokje r

no jou ik oeral sin
en wurden oan

tedeintedeintedein
tedeinteleintlein
treintreintrein

jûns sit heit op syn plak
en sjocht nei lju yn pak
dy’t sizze fan fleantúch,
nasjonaal, skiphol 
en jild hannenfol

hearst it drekst se binne
it blokje r kwyt

krekt as heit dy’t ropt kofje!
stil! sit ik te stinnen op in plan

want fan my meie se it blokje r
ha der in oeribelen soad oer

tedeintedeintedein
tedeinteleintlein
treintreintrein

se bouwe ynternasjonaal
treinspoar mei romte en natoer
brekke sa it misbaksel fan
loftfersmoarging ôf

as it blokje r troch ûngemak ferdwynt
ûnder boekekast, bank of yn stofsûger

bliuwe genôch blokjes oer
om leaf mei te boartsjen

bist
beam
plant
blom

takomst

 

Meldpunt Min Frysk

Meldpunt Min Frysk is Geart Tigchelaar syn earste moannegedicht fan juny 2020

Meldpunt Min Frysk

de fraach dy’t elk him of har
is wannear bist in brave boarger

ast fia in klikline buorlju ferlinkst
of ast dy dêr krekt oer stil

latinte nsb’ers komme oan har gerak
en steane mei it fingerke by it rút op

de lêzer moat witte ik oardielje
net hâld my fier fan regelneukers

wol soe ik drekst de tillefoan
as der in meldpunt bestie

dat strieminne Frysk dat ik út mûlen
fan myn brave meiboargers hear

bandeleas

Jan Kooistra syn earste moannegedicht fan maaie 2020.

 

Foto: Geart Tigchelaar

 

bandeleas

dêr’t ik lânskom stiet alles op springen, fine
siedders har paad, moatte wer op tsjin ’e stream
ik lis lekkens op ’e blikke, hingje klean op ’e line
de houtdo op ’t nêst yn de âld’ hagebeam

dêr’t ik tahâld tilt it op fan it piipkrûd, ferskine
de sweltsjes yn ’e loft, rûkt de nageltsjebeam
yn it hôf by in pleats wer kealtsjes oan ’e line
guon dingen bliuwe, lykas dingen yn in dream

ik kediis oer de wyn, lit ’m út it suden waaie
de sinne is op myn hân en myn sin is suver
ek al binne dingen frjemd, binne tiden nuver

ik bin net bûn oan ’e wetten, ik bin Maaie
ik lit de bijen dûnsje en de readboarstjes sjonge
kin it net litte, pisje de hiele wrâld oer de tonge

Lentegedichien

It earste moannegedicht fan april, fan Tsjisse Hettema

Foto: Geart Tigchelaar

Lentegedichien

vandaege is d’r een vlinder
op mien gemoed
daele streken
hi’j laot de slotten eupen breken
van mien winterse kertier

en toen et eerste zunnelocht
naor binnen sleup
en ik verrast
naor buten leup

mien boemzend harte
drieft de spotte
mit mien pepieren
gekwattel
van vlinderlicht gewicht

doe raekte ik daonig
van ’e wies
mien wanstaltige buuk
en mien luzebossien haar zo gries
zo gries