Tamara Feddema is dichter fan de moanne septimber by RIXT.
grutbek
‘grutbek’ is Ypie Bakker har twadde moannegedicht fan oktober by RIXT.
grutbek
pleisterplakkers en wynbrauoplûkers
silst se nea nei de bek prate
bist wers fan swietpraterij
do neamst it bist bij de namme
setst it mes der fuort yn swolderij
moatst iepen snije etter moat fuortrinne
smookst as in skoarstien flokst as in
boufakker en in slatter sûpt minder
as dy dyn toarst is grut lykas dyn mûle
koarrest fan salvjende wurden
seist wêr’t it op stiet, it rôlet dy fan ‘e
lippen kinst elkenien der mei ferslaan
mar ik ken dy langer as hjoed hast in
grutte bek mar in lyts hert wa’t wol kin der sa
ynkomme it kaaiwurd leit gewoan by
de achterdoar ûnder de matte
Yn it moanneljocht: Kastanjemantsje
Ypie Bakker, moannedichter fan oktober, set har gedicht ‘Kastanjemantsje’ yn it moanneljocht. Se seit deroer: ‘Dit fers giet foar my net allinich oer de natuer en hjerst, mar ek oer in herinnering en in ynsjoch dat yn e hjerst fan myn libben my tafallen is. Boppedat fyn ik dit fers sa by it neisimmerwaar fan de ôfrûne dagen passen.’
Kastanjemantsje
ierde wazemet moas en
dea blêdeguod wurch
hinget sinne oer ’t hiem
iepenbarsten parrefleis
yn wietejasse-gers rûkt
fergonklik swietbedoarn
op dizze okergiele dei
litsto dy sûnder opskik
oan my sjen neaken
de skyl brutsen
lykas dyn eagen
bern fan in mem
dy’t de kaai meijoech
oan âldizerman
neisiet mei trochskode
namme hiest leard te swijen
te knikken as it moast
wiest in pleister op ‘e wûne
mar hast de kaai nea krigen
op dizze okergiele dei
listo dy sûnder opskik
oan my sjen —
it ljocht is minder skerp hjoed
Ut: Ensafh, nû. 3, 2026
Ik hâld fan hurd
Tamara Feddema is dichter fan de moanne septimber by RIXT. ’Ik hâld fan hurd’ is har twadde moannegedicht.
IK HÂLD FAN HURD
Neam it net ‘etnysk suverjen’
mar ‘massamoard’
Want suverjen is oars wat moais;
skjinmeitsjen in foarrjocht
Litte wy ús taal net fersmoargje
Mei skjinne wurden
foar goare dingen
Ferpak despoatisme en diktatuer
net as ‘patriottisme’ of ‘eigenwizens’
Want wiis wêze mei jins lân is moai,
grutskens en dyn eigen gong gean kinne
in grutte rykdom
Gjin ‘un-aliven’ foar my
mar ‘dea’, ‘kroandea’ sels
Ja, ik hâld fan hurd
Hoechst gjin ‘ferfelend foar dy’
te sizzen.
Sis mar gewoan ‘da’s kut’
18 septimber
Tamara Feddema is dichter fan de moanne septimber by RIXT. ’18 septimber’ is har earste moannegedicht.
Oan ’e igge
‘Yn augustus is de natuer op har moaist; tagelyk is de oankommende hjerst al fielber. Midden yn de simmerdagen fiel ik dat septimber kommendeweis is; de moanne dat ús mem siik waard en in moanne letter ferstoar (2025) en de moanne wêryn’t ik myn omke ferlear (2024). As moannedichter ha ik in fers skreaun oer ús mem. Om ek myn omke te earen set ik in earder publisearre gedicht foar him (2025) yn it moanneljocht.’
Oan ’e igge ferzje 2
ik seach yn it wetter fan ’e mar
fielde my heal
no’tsto der net mear
in skûtsje fear fuort, rimpele
it gesicht dat my trof
it reid tyske syn folle plommen
yn myn boskje striehier
sâlt, maskara en snot priken myn mûle
ik woe mysels werkenne,
in stêd mei ôflibbe gevels
oant ik in giel blêd laitsjen seach
yn ’e dridze fan ’e igge
ik sei bist der einliks
ek ik bin jiske
Myrte Marije Veenbaas (1986) is moannedichter fan augustus en hat keazen foar in fers dêr’tst de oan- en ôfwêzigens fan har mem (ferstoarn yn 2025) yn fiele kinst. Dit gedicht slút foar har oan by dizze moannen, wêryn’t de natuer op har moaist is en tagelyk de oankommende hjerst al fielber is.
ek ik bin jiske
mei myn ear tsjin it lid
hear ik de stilte fan dyn azem
folgje de linen fan dyn skurte
ea wie ik sels net mear
as grús
ik sjoch dyn fingers
yn myn hân
ik klopje
do seist
ik bin al fuort
as piipgers yn ’e hjerst