Wat in dei!

Janneke Spoelstra is de moannedichter fan Septimber 2021 by RIXT. ‘Wat in dei!’ is har earste moannegedicht.

‘Fire in the sky’, foto fan Edwin de Groot.

Wat in dei!

de middeis wie ik yn ’e Koperen Tún
by de oanbieding fan De wrâld yn
bitterswiet, it boek mei 82 oersettingen
fan it fers ‘Bitterswiet’ fan Tiny Mulder,

dy’t tachtich wurden wie, myn namme
stie ek efteryn, ik hie it adres fan it NGTV
trochjûn of sa en stie dus as kontaktpersoan
yn it bestân, hoe dan ek, ik wie derby en

hearde efter my wat oer fleantugen en
dat Tiny har soan ek yn Amearika wenne,
it wie in fleurige middei mei muzyk en poëzij
dêrnei gie ik mei in pear stúdzjegenoaten Frysk

fan ’e NHL nei in broadsjesaak om in broadsje
kroket, der wie in telefyzje yn in hoeke, dêr’t
fleantugen op wiene en flats, wy moasten
avensearje want we soene les hawwe fan

Jan Popkema op ’e FA foar de feroaring om’t
wy dêr jûns mei-inoar nei in lêzing soene, we
hiene de les yn ’e âlde kofjekeamer, en ik
wie dêr thús, want ik wurke dêr al fjouwer

moanne, fuort nei de les stutsen wy de
tún oer nei It Aljemint, dat krekt in jier
Kongressintrum wie, yn ’e grutte seal boppe
soe Annet van der Hoek, lid fan ’e Twadde

Keamer sprekke, se kaam wat letter, fanwegen
de omstannichheden en sei wat oer de
grutte wrâld en dat wy yn It Aljemint dochs
mar gewoan ús dingen dwaan moasten

it waard in nijsgjirrige jûn, oer lytse talen
goed tsien oere ried ik foldien nei hûs

it thúsfront siet mei fjouwerkante
eagen foar de telefyzje, der wiene
alwer fleantugen en flats foar

‘is der wat gebeurd?’, frege ik

 

 

Herfst 2021 / Hjerst 2021

Herfst 2021 / Hjerst 2021 is Ina Schroders-Zeeders har twadde moannegedicht fan Augustus 2021 foar RIXT. De Fryske oersetting is fan Syds Wiersma.

Foto: Geart Tigchelaar

Herfst 2021

Een regen valt, de zomer eindigt snel
Wie angstig is voelt dat de duisternis
Die maanden aan zal houden, nadert.
Het klamme nieuws dat de tijd omkadert
Valt van de schermpjes zo ons leven in.

Wij gaan naar bed met kleppen voor de ogen.
Het mededogen waar wij overdag zo prat op gaan
Vergaat in zwarte dromeloze slaap.

Verbaal dan uitgeteld, onwetend van de taliban,
Corona en klimaat, totdat de regen
Iets van werkelijkheid verraadt.
De zomer eindigt snel en heeft ons niet gebaat

 

 

Hjerst 2021

In rein falt, de simmer jout gau belies
Wa’t eangstich is fielt dat de tsjusterens
Dy’t moannen oanhâlde sil, ús kant útgiet.
It klamme nijs dat in ramt set om de tiid
Falt fan de skermkes sa ús libben yn.

Wy geane op bêd mei kleppen foar de eagen.
De moederaasje dêr’t wy oerdeis sa grut op bin’
Fergiet yn swarte dreamleaze sliep.

Ferbaal dan útteld, ûnwittend fan ’e taliban,
Koroana en klimaat, oant de rein
Wat fan werklikheid ferriedt.
De simmer jout gau belies en wat hat it ús jûn.

Oersetting: Syds Wiersma

voor we de herfst in vallen / foar’t wy de hjerst yn falle

voor we de herfst in vallen / foar’t wy de hjerst yn falle is Ina Schroders-Zeeders har earste moannegedicht fan Augustus 2021 foar RIXT. De Fryske oersetting is fan Geart Tigchelaar.

Foto: Edwin de Groot

voor we de herfst in vallen

we struikelen en ploeteren voort
langs vochtige muren met Bijbelse graffiti
het slijm van de straat plakt onder onze schoenen
we gaan met handen die elkaar niet mogen raken
een duisternis tegemoet

de derde golf achtervolgt ons,
nadert, haalt ons in, wij vallen verder
in het korten van de dagen aan zee
we vallen en vallen dieper het jaar in
de bodem van december is nog niet in zicht

als de boot je zo ophaalt
en je vertrekt in het donker
kom je dan weer in het voorjaar?
we vallen al die kant op maar je merkt het nog niet
nog ruik je barbecue en zonnebrand, het zout van de zee

 

foar’t wy de hjerst yn falle

we stroffelje en bodzje fierder
by fochtige muorren mei Bibelske graffity del
it slym fan ’e strjitte klibbet ûnder ús skuon
we gean mei hannen dy’t inoar net reitsje meie
in tsjuster temjitte

de tredde weach efterfolget ús,
neieroan, hellet ús yn, wy falle fierder
yn it koartsjen fan ’e dagen oan see
wy falle en falle djipper it jier yn
de boaiem fan desimber is noch net yn sicht

as de boat dy sa ophellet
en do setst ôf yn it tsjuster
komst dan wer yn it foarjier?
wy falle al dy kant út mar merkbytst it noch net
noch rûkst barbekjû en sinnebrân, it sâlt fan de see

Oersetting: Geart Tigchelaar

 

simmer yn fryslân

‘simmer yn fryslân’ is Andrë Looijenga syn earste moannegedicht foar RIXT fan de moanne july. It fers is skreaun skreaun nei oanlieding fan it net trochgean fan it skûtsjesilen.

Foto: Geart Tigchelaar

 

simmer yn fryslân

lit ús de skûtsjes dan mar dreame
as ûnder hurdstiennen loft de mar
rein garret yn de wyn

lit feesttinten mar loftspegeling wêze
as de sinne toarstich lôget oer
de stoppelburdsjes gers

lit by skimer ús in iepenloftspul
herinnerje fan twa jier lyn as
lysters fan ’e dakken sjonge

lit ús de film mar ôfspylje fan doe
alle simmers sa’n selde fryske simmer

en as alle simmers sliepe

Doppler-effekt

‘Doppler-effekt’ is Rein de Lange syn twadde moannegedicht fan juny 2021.

Foto: Edwin de Groot

Doppler-effekt

hja heart dit amper
stimmen sa traach
apparaten efter earen

tin hier foarmet fitraazje
in stillibben mei geraniums
neat bliuwt itselde

hear mar: hege toanen
komme der al oan, de lege
nimme alle âlde lûden mei

Efterbliuwer

Rein de Lange is dichter fan de moanne juny 2021. Efterbliuwer is syn earste moannegedicht.

Foto: Ydwine Scarse

 

Efterbliuwer

de âlde jûn tôget mei my om 
ik wol dit skimerljocht wegerje 
dêr't twingende tinzen let 
troch antike stegen âlje

yn de fierte deade freonen 
skaad rinnend mei lege glêzen 
hifkjend op wat sa komme kin 
en driigje mei de ein yn sicht

ik hear har mar roppen 
bliuw stean oan de igge 
fiel yn myn lege bûse 
de fearman lit stean wa't net betelle hat

Mare Frisicum oer tachtich jier 

‘Mare Frisicum oer tachtich jier’ is Edwin de Groot syn twadde moannegedicht fan maaie 2021.

Foto: Geart Tigchelaar
Mare Frisicum oer tachtich jier 
 
op fersûpte gemaledakken droegje ielguozzen de fearren 
sa thús as badeintsjes yn walfiskmagen 
 
nei it easten op de Appelskeaster kust is in skiep oanspield  
- it moat wol hast it lêste wêze –  
 
fierders wie der neat te rêden of it is de rou 
dy’t dy bespringt as in swarte rôver 
 
faaks skriuwt ien der noch in kear oer, dat wer in siele ôfset is 
mar net mei it lêste wurd, dat is al 100 kear sein 
 
de bergen bin’ fier fuort en de keningen wenje heech