Meldpunt Min Frysk

Meldpunt Min Frysk is Geart Tigchelaar syn earste moannegedicht fan juny 2020

Meldpunt Min Frysk

de fraach dy’t elk him of har
is wannear bist in brave boarger

ast fia in klikline buorlju ferlinkst
of ast dy dêr krekt oer stil

latinte nsb’ers komme oan har gerak
en steane mei it fingerke by it rút op

de lêzer moat witte ik oardielje
net hâld my fier fan regelneukers

wol soe ik drekst de tillefoan
as der in meldpunt bestie

dat strieminne Frysk dat ik út mûlen
fan myn brave meiboargers hear

bandeleas

Jan Kooistra syn earste moannegedicht fan maaie 2020.

 

Foto: Geart Tigchelaar

 

bandeleas

dêr’t ik lânskom stiet alles op springen, fine
siedders har paad, moatte wer op tsjin ’e stream
ik lis lekkens op ’e blikke, hingje klean op ’e line
de houtdo op ’t nêst yn de âld’ hagebeam

dêr’t ik tahâld tilt it op fan it piipkrûd, ferskine
de sweltsjes yn ’e loft, rûkt de nageltsjebeam
yn it hôf by in pleats wer kealtsjes oan ’e line
guon dingen bliuwe, lykas dingen yn in dream

ik kediis oer de wyn, lit ’m út it suden waaie
de sinne is op myn hân en myn sin is suver
ek al binne dingen frjemd, binne tiden nuver

ik bin net bûn oan ’e wetten, ik bin Maaie
ik lit de bijen dûnsje en de readboarstjes sjonge
kin it net litte, pisje de hiele wrâld oer de tonge

Lentegedichien

It earste moannegedicht fan april, fan Tsjisse Hettema

Foto: Geart Tigchelaar

Lentegedichien

vandaege is d’r een vlinder
op mien gemoed
daele streken
hi’j laot de slotten eupen breken
van mien winterse kertier

en toen et eerste zunnelocht
naor binnen sleup
en ik verrast
naor buten leup

mien boemzend harte
drieft de spotte
mit mien pepieren
gekwattel
van vlinderlicht gewicht

doe raekte ik daonig
van ’e wies
mien wanstaltige buuk
en mien luzebossien haar zo gries
zo gries

PrrrrrTuuuu

It tredde moannegedicht fan maart fan Carla van der Zwaag

Tekening: Carla van der Zwaag

 

PrrrrrTuuuu

PrrrrrTuuuu
Ien twa
PrrrrrTuuuu
ien twa
of is it prrrrtieee
ik kom der mar net efter
it lûd wurdt al wer ynhelle
troch in oar lûd
Puumpuumpuum
Puumpuumpuum
in hammer slacht my 
yn de breinpanne om
folge troch in trein dy’t
myn iene ear yn rydt
in rûntsje makket troch myn holle
in ambulânse rydt dêrnei
mâlgûlend fan kwabbe 
nei kwabbe
Br br br Br br br
myn tosken klepperjen
lippen trilje sêft
as de drilpudding dy’t
ús mem eartiids
op tafel sette
mei myn gebit stiif
opinoar betink ik bytiids
lit los lit los 
lit alles los
en ik ûntspan efkes
oant de drilboar
syn wurk begjint
Trrrrrrrr trr trr trr
it liket wol oft ik
by de toskedokter
yn ’e stoel sit
efter yn myn mûle
slok ik omraak flibe
de jokte yn 
fuotten, noas 
en yn ’t hier
besykje ik der mei myn geast
ûnder te krijen
It kabaal wurdt mei eardoppen
en Arrow Classic Rock
op de headset mei
wikseljend súkses
te liif gien
de befrijing bart rôljend
út it skûlliif
fan de MRI.

 

Covid-19

It twadde moannegedicht fan maart fan Carla van der Zwaag

Tekening: Carla van der Zwaag
Covid-19

Ik sjoch de wrâld
ferfoarme troch eachwetter
wylst it foarjier
blêdsjes útteart.

Ik sjoch in sweltsje
twinkeljend yn skjinne loft
sy bout har nêst ûnder ’t ûleboerd
hâldt nearne skoft.

Ik hingje efter boereploech
in kritende mok allyk
klamp my fêst oan de foaroanman
dy’t yn wrimpen grûn de fuorgen lûkt.

Ik rin yn in lege ferfrjemdzjende stêd
yn ’e winkel tôgje ik myn karre fol
mei iten en húskepapier
as wie it goud.

Ik ferfang tuten troch earmtakken
hâld ôfstân fan hjir oant Tokio
myn bûsboekje is leech
myn holle net.

Ik wit net hokker kleed ik oer my krij
mar besykje mei hantsjeklap
geasten te ferjeien en
helpferlieners te stypjen.

Ik bin it berntsje yn de groppe
heit en mem binne fier fan hûs
ik kin se net beroppe
– yn stillens wachtsje ik thús.

 

Iensum

Op 4 maart 2020 lies Dichter fan de moanne maart Carla van der Zwaag it fers Iensum foar by IepenUp. It tema wie ‘Iensumens’. Dit is har earste moannegedicht.

 

Foto: Omrop Fryslân
Iensum

Ik swim rûntsjes
Tusken wjirjend wier en
Stiennen hûske

Ferrinnewearre slacht myn hert 
Grien bemoaze út

Yn beslein finsterglês
Skowe minsken troch it byld
Ik krij op tiid myn wiet en drûch
Folgje harren mei ferwielene loaits

Drinzge fan it leauwen;
Alles komt goed
wachtsje ik op de kattepoat
Dêr’t ik myn libben einlings
Oan jaan en bediele kin.

1956

Yttje Cnossen har twadde moannegedicht fan febrewaris

Foto: Geart Tigchelaar
1956

klimaatferoaring gjin mins hie der noch oan tocht
wiene de simmers waarm, de winters kâld as roet
in breiden himd, in krante ûnder de trui wie goed
genôch by it riden oer de fearten rjocht en sljocht

nachts wiske de snie tsjin de doaren oan
in flokkedûns brocht in wyt ferhaal
hoasfuotlings foar it ljocht yn eigen tekentaal
it wie sa fier de alvestêdetocht gong oan

mei heit en mem op dy kâlde dei fol fjoer
joecheide ik yn ’e Prinsetún by de Aldehou
fiif reedriders skoden as kralen oan in tou
dêr hân yn hân de izige einstreek oer