PrrrrrTuuuu

It tredde moannegedicht fan maart fan Carla van der Zwaag

Tekening: Carla van der Zwaag

 

PrrrrrTuuuu

PrrrrrTuuuu
Ien twa
PrrrrrTuuuu
ien twa
of is it prrrrtieee
ik kom der mar net efter
it lûd wurdt al wer ynhelle
troch in oar lûd
Puumpuumpuum
Puumpuumpuum
in hammer slacht my 
yn de breinpanne om
folge troch in trein dy’t
myn iene ear yn rydt
in rûntsje makket troch myn holle
in ambulânse rydt dêrnei
mâlgûlend fan kwabbe 
nei kwabbe
Br br br Br br br
myn tosken klepperjen
lippen trilje sêft
as de drilpudding dy’t
ús mem eartiids
op tafel sette
mei myn gebit stiif
opinoar betink ik bytiids
lit los lit los 
lit alles los
en ik ûntspan efkes
oant de drilboar
syn wurk begjint
Trrrrrrrr trr trr trr
it liket wol oft ik
by de toskedokter
yn ’e stoel sit
efter yn myn mûle
slok ik omraak flibe
de jokte yn 
fuotten, noas 
en yn ’t hier
besykje ik der mei myn geast
ûnder te krijen
It kabaal wurdt mei eardoppen
en Arrow Classic Rock
op de headset mei
wikseljend súkses
te liif gien
de befrijing bart rôljend
út it skûlliif
fan de MRI.

 

Covid-19

It twadde moannegedicht fan maart fan Carla van der Zwaag

Tekening: Carla van der Zwaag
Covid-19

Ik sjoch de wrâld
ferfoarme troch eachwetter
wylst it foarjier
blêdsjes útteart.

Ik sjoch in sweltsje
twinkeljend yn skjinne loft
sy bout har nêst ûnder ’t ûleboerd
hâldt nearne skoft.

Ik hingje efter boereploech
in kritende mok allyk
klamp my fêst oan de foaroanman
dy’t yn wrimpen grûn de fuorgen lûkt.

Ik rin yn in lege ferfrjemdzjende stêd
yn ’e winkel tôgje ik myn karre fol
mei iten en húskepapier
as wie it goud.

Ik ferfang tuten troch earmtakken
hâld ôfstân fan hjir oant Tokio
myn bûsboekje is leech
myn holle net.

Ik wit net hokker kleed ik oer my krij
mar besykje mei hantsjeklap
geasten te ferjeien en
helpferlieners te stypjen.

Ik bin it berntsje yn de groppe
heit en mem binne fier fan hûs
ik kin se net beroppe
– yn stillens wachtsje ik thús.

 

Iensum

Op 4 maart 2020 lies Dichter fan de moanne maart Carla van der Zwaag it fers Iensum foar by IepenUp. It tema wie ‘Iensumens’. Dit is har earste moannegedicht.

 

Foto: Omrop Fryslân
Iensum

Ik swim rûntsjes
Tusken wjirjend wier en
Stiennen hûske

Ferrinnewearre slacht myn hert 
Grien bemoaze út

Yn beslein finsterglês
Skowe minsken troch it byld
Ik krij op tiid myn wiet en drûch
Folgje harren mei ferwielene loaits

Drinzge fan it leauwen;
Alles komt goed
wachtsje ik op de kattepoat
Dêr’t ik myn libben einlings
Oan jaan en bediele kin.

1956

Yttje Cnossen har twadde moannegedicht fan febrewaris

Foto: Geart Tigchelaar
1956

klimaatferoaring gjin mins hie der noch oan tocht
wiene de simmers waarm, de winters kâld as roet
in breiden himd, in krante ûnder de trui wie goed
genôch by it riden oer de fearten rjocht en sljocht

nachts wiske de snie tsjin de doaren oan
in flokkedûns brocht in wyt ferhaal
hoasfuotlings foar it ljocht yn eigen tekentaal
it wie sa fier de alvestêdetocht gong oan

mei heit en mem op dy kâlde dei fol fjoer
joecheide ik yn ’e Prinsetún by de Aldehou
fiif reedriders skoden as kralen oan in tou
dêr hân yn hân de izige einstreek oer

Corona

It earste gedicht fan de moanne febrewaris, fan Yttje Cnossen.

 

Foto: Geart Tigchelaar
Corona

út it lân fan de rizende draak
komt slûpendewei as in dief yn ’e nacht
de ûnsichtbere yn ’e namme fan ’e kroan
leit de hân op ’e klink fan mannich doar

as in mûnster mei tûzen koppen
sjit er fjurrige pylken oer it lân
boazet oan as de wyn oer de see
triuwt syn drinkeldeaden op it strân

fljochtet mei de rebellen oer de stêden
stjoert kringige krigers oer it gea
dropt fan in firus syn klusterbommen
yn fûgels en folk yn heiten en memmen

dy’t belies jout nimt er geweken
kwastet de skiere wangen read
docht it bloed yn ’e ieren sieden
bliuwt in mystearje jout him net bleat

fia Spanje en Dútslân snaait er in Belch
in man rydbosket in frou falt derhinne
jongelju binne in blêd foar de mûle
eltsenien roeit mei it spit yn ’e grûn

wêr bliuwt de ridder dy’t dit mûnster keart
mei in serum as twasnedich swurd
dy’t de minsken ferlost fan eangstme en sear
dy’t de fjoerspuiende draak byt yn ’e sturt

Gers en snert

Elmar Kuiper syn tredde moannegedicht fan jannewaris

Foto: Geart Tigchelaar
Gers en snert

Immen hie yn Lucy har dreamen it gers meand.
Eva miende dat de wask al strutsen wie.
Joyce waard deawurch wekker.
Wolken dreaunen as ripe druven oer it lân.
Wybrich rûn in ein mei har hûn en ‘Handhaving’ frege
oft se genôch skytpûdsjes by har hie.
Stella krige in narsisme-ynfarkt.
Rob leaude net yn de geast.
Wiebe himmele syn pagina rigûreus skjin.
Jacco rôp aktivisten, twivelders, ûntkenners, boeren, boargers,
fantasten en wittenskippers op om nei te tinken oer ús takomst.
It hillige fruit bedoar.
Elske tocht oan de hongerwinter.
Bart lies yn The Times in healwiis ferhaal oer nazy-feilingen.
Erik miende dat in ljochtstriel, dy’t rjocht út in wolk kaam,
in tankstasjon reitsje koe.
Lieuwe soe snert ynslaan.
Anouk sloech mei de koarts yn ’e bealch
op in Boeddhistyske gong.

In snjit joadium

It twadde moannegedicht fan Elmar Kuiper, dichter fan de moanne jannewaris.

Foto: Geart Tigchelaar
In snjit joadium

Donald kin samar oer de râne fan ’e ôfgrûn kiperje, yn ’e
bedelte om memmy roppe en noait wer by de berch
opklauwe. Koloanjes baktearjes meitsje in fyn slyklaachje
by de drompel ûnder it dûsgerdyn. Vladimir keapet
in preferinte Fryske hynst. Theresa lit in ferkeard wurd
falle. Franciscus wrot him fêst yn it grom fan ’e tiid.

‘Folk,’ ropt Boris en stoarret yn ’e spegel, dêr’t tinzen as
leavehearsingeltsjes skûlje. Yn ’e tearen fan Shinzo Abe
krûpt it hertsear. Der kaam net ien werom op ’e basis.
Efter in stielen gerdyn jankt er in stille oseaan fol. Mark
bout in hiele waarme sliepdoaze foar syn Priscilla. Yn in
kluster of dize fan skytlytse dripkes driuwe firussen.

Merkel rydbosket. Macron faget in krommel fuort. De ierde
is in spierbal en de plom oan ’e kime in pronksike sturt.
Rutte makket in selfy, Xi Jinping tikket mei in refleks-
hammer tsjin it porslein. Kim Jong-un mjit de wjukken
fan in ingel. Kuiper hat de mûle yn beide hannen, pûlket
oan de hûd, docht in snjit joadium op ’e wierheid.