Maankinderen / Moannebern

Lara Kool is dichter fan de moanne febrewaris 2024. Har earste moannegedicht is ‘Maankinderen / Moannebern’. Se makke sels de Fryske oersetting.

Foto: Lara Kool

Maankinderen

Zijn zonnige zoon
een helend lichtpunt
maar vanuit jouw duister
is elke zon
slechts de vlam van een lucifer
die opbrandt
één voor één
verdreef je zijn stralen
in jouw donkere wanhoop
Licht geboren
toch geen kans meer, ooit nog weer?
zon te zijn
zodat zelfs hij zocht
naar verlichting
in deze opgelegde nacht
maar ook hij kon enkel nog weerkaatsen
van wat ooit zo eigen was
het Zelf

Moannebern

Syn sinne-soan
in hieljend ljochtpunt
mar út dyn tsjuster wei
is eltse sinne
inkeld it flamke fan in lúsjefers
dy’t opbrânt
ien foar ien
ferdreausto syn strielen
yn dyn tsjustere wanhope
Ljocht berne
dochs gjin kâns mear, ea noch wer?
sinne te wêzen
sadat sels hy socht
om ferljochting
yn dizze opleine nacht
mar ek hy koe inkeld noch wjerkeatse
fan wat ea sa eigen wie
it Sels

pontifikaal

Janna van der Meer skreau it fers ‘pontifikaal’.

Foto: Janna van der Meer

pontifikaal

meunsters ûnder heechspanning
tille op fan protters
kwetterjend knetterjend
stiel ûntlaadt

kabels en dampige loften sûzje
fiere spoaren fan fertraagd geraas

stânfêst wol ik tsjûgje
romsicht
de earms wiid

paad wizer

‘paad wizer’ is in gedicht fan Tanja van Abbema it is skreaun nei oanlieding fan it tema fan de Poezieweek: thuis.

Foto: Tanja van Abbema

paad wizer

en dan wer komme – thús
minsken tichtby
in reade line ferbûn
iuwen neisten

minskefoarm
om fêst te hâlden
in begjin
dat foarút wol

oant paden stadich wike
linen bliuwe
readstreamend
rinne inoar werom – fine it sels

 

Fuort

‘Fuort’ is in gedicht fan Bauke Terpstra. it is skreaun nei oanlieding fan it tema fan de Poezieweek: thuis.

Foto: Bauke Terpstra

 

Fuort

oeral bist hjir
dan wer dêr
thús
as hiest nea
fuort west
fan dyn plak
oan ’e igge
fan bestean
dy’t oantrúnt
te reizgjen
op frjemd en ûnwis
fiskenlân
tusken pylders
fan granyt en basaltstien
libben omfiemet
as hûd fan seehûn
dy’t gjin haven fynt
mar in mar fan
bloed en triennen

Learzens oan

‘Learzens oan’ is in gedicht fan Pieteke de Boer. it is skreaun nei oanlieding fan it tema fan de Poezieweek: thuis.

Foto: Geart Tigchelaar

Learzens oan

Bliuw thús as it kin
de minsken hoege net te witten
dat de doar al op in kier stie
dyn hân op de kruk
de jas tichtknope

Wetter strûpt ús hiem derûnder
bûten moatte learzens oan
mar hjir hâlde we it drûch
drompels kinne it noch keare
of is dizze bui ien tefolle?

Bliuw thús as it kin
lit ús krekt as de bern
boartsje yn wetterplassen
springe, stampe, boatsje farre
lit ús it seil hise

en dan op nei Hegebeintum

Hús (net thús)

Carla van der Zwaag skreau ‘Hús (net thús)’ nei oanlieding fan it tema fan de Poezieweek: thuis.

Foto: Geart Tigchelaar

Hús (net thús)

Omwuolle mei stikeltried
hâldst my pandutsen.
Dyn plafond sakket, sakket,
triuwt my troch de flier,
smoart my yn libben sân.
Myn wrakseljen makket wûnen.
Ik wachtsje duldsum.
Moarn gean ik by dy wei,
lit dy útlibbe efter.

 

Fingerke

‘Fingerke’ is in fers fan Janna van der Meer.

Foto Janna van der Meer

 

Fingerke

Op stille muzyk beweecht se,
bleek skinend solitêr.
In tsjusterfaam dy’t stikem
oseanen riizjen docht.

Sjoch mem, de moanne!
We hâlde yn.
Eagen grut it
fingerke
rjocht yn line mei ’t himellichem.

Kontakt.

Hoe faak sil dit bard wêze?
Barre?

It libben spielt
oerfloedich
oer grinzen
fan witten.