Fyts ’m d’ryn Mark

‘Fyts ’m d’ryn Mark’ is Tsead Bruinja syn lêste gedicht as Dichter des Vaderlands.

Foto: Geart Tigchelaar
Fyts ’m d’ryn Mark

elke kikkert moat syn fiver kenne sizze se yn bulgarije
ik tocht dat it betsjutte datst op ’e hichte wêze moatst
fan wat der yn dy fiver libbet mar wa’t dêr syn eigen fiver
ken as kikker wit syn plak is de werklike betsjutting

it is de heechste tiid foar my dizze fiver op te jaan
wat net slim is ik bin wyt haw wurk oan fraude
sinjalearring foarsjennings bewarje ik gjin inkeld oantinken
ik kom net foar op ôfwurke listkes gjin skandaaltsje
klibbet oan my útsein xxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
it is in frij lân boppedat justjes frijer foar my
en de direkteur fan ’e belestingtsjinst
as foar fatima tarik of genelva

in traap nei wol ik dy net jaan mark in aai oer de bol
ek net al hiest it goed mei my foar
en makkest oeroeren op dyn oeroeren
(as ik folslein ynformearre bin)

mei dy fierder en mei-inoar oan ’e slach fyn ik wat oerdreaun
of wy nifelje fan ’t simmer in sydspan oan dyn koga
en melde ús oan by dat spulprogramma

klearebare willewurk

sa wier helpe my god almachtich
ek dy fan fatima tarik en genelva

oersetting: Geart Tigchelaar

Klik hjir foar it Nederlânske orizjineel.

Sence of place

Sence of place is Syds Wiersma syn twadde moannegedicht fan jannewaris 2021. It fers is skreaun nei oanlieding fan it ferstjerren fan Joop Mulder.  It is de ferbylding fan in kuiertocht bûtendyks, op de grins fan de Nije Biltpôlen en it Noarderleech, ien fan de biotopen dus dêr’t Mulder syn kust-keunstwurken foar Sense of Place situearre en fisualisearre.

Foto: Geart Tigchelaar

 

Sence of place

Nije Biltpôlen/Noarderleech


Gjin moarnsmins glydzje ik út oer 
rûchferzen slyk. Beripe poldykjes.
In wite dea fan oanspield snileguod.
Rusken sneedsk brún as sloopark.

Ik folgje de slinke, ik kin net oars, as 
bern al berûn ik bochtige sleatswâlen,
stand-ins by krapte oan oprinners.
In strypke eilân dêr, leit hjir bûtendyks

lân skaakt ûnder in loft dy’t glierblau
syn troef fan ûnskuld útspilet, glêzich 
de oeren klimme lit, teie ta in sompe 
fan finisterre. Skou krûpt it streamen.

Werom yn Nijesyl knoffelje ik oer bulten, 
snip tsjirpende mosken om se letter grif 
as platfiskjes frij te litten út kustwurken.
No no-nonsense myn stap oer ’t beton.

It boulân lekt alwer wetter út de pypkes 
op de Aldrij. De sinne búkbelslidet oer 
in flueske iis. Jezushin stekt hastich oer: 
roppich nei fergetten bliid boadskipkes.

nu en straks / no en aanst

Poëzij fan Tsead Bruinja

nu en straks

in het nieuwe straks vragen we ons niet meer af 
of we naar de begrafenis gaan van een oudtante 
laten we vriendschappen minder snel verwateren 
lachen we om het aftandse ongemak van feestdagen 
het oude liedje van ik weet mij geen houding te geven 
hoe kun jij je jaloezie toch zo goed verbloemen 
kom op samen overschreeuwen we 
de onzekerheid van nauwe familiebanden 
niet langer vanachter een camera

in het nieuwe straks wil mijn huid nog steeds 
dicht tegen jouw huid aan zoals we dat 
in het nieuwe nu al twee jaar deden

nooit te bang op onze bek te gaan 
opnieuw te beginnen en weer op te staan

Tsead Bruinja 
Dichter des Vaderlands
Foto: Geart Tigchelaar
no en aanst

yn it nije aanst freegje wy ús net mear ôf 
oft wy nei de begraffenis sille fan in âldmuoike 
litte wy freonskippen minder gau ferwetterje 
laitsje wy om it ôflibbe ûngemak fan feestdagen 
it âlde deuntsje fan ik wit my gjin hâlding te jaan 
hoe kinsto dyn ôfgeunst dochs sa goed ferblomje 
kom op mei-inoar oerraze wy
de ûnwissens fan nauwe famyljebannen 
net langer achter in kamera wei

yn it nije aanst wol myn hûd noch hieltyd 
ticht tsjin dyn hûd oan sa’t wy dat 
yn it nije no al twa jier wend wiene

noait te benaud om op ús bek te gean 
opnij te begjinnen en wer oerein te kommen

oersetting: Syds Wiersma