De takomst fan BF Nederlân

It tredde moannegedicht fan juny 2020 fan Geart Tigchelaar

Foto: Geart Tigchelaar

 

De takomst fan BF Nederlân

natoer hâldt op te bestean dêr’t in minskehân
delstrykt earst leaflik al gau ta in fûst slacht alles
lytsman is nimmen mear yn it lân dat gjin lân is
fersnipele knipt en plakt ta in wangedrocht en
beholden fan ’e drinkeldea mei diken deltawurken
skaad slacht del fan wynmûnen en in inkelde
helikopter dy’t de arbeiders nei en fan har wurk
yn it lân dat gjin lân mear is mar yndustrygebiet
mei grutte kavels boulân, greide, in inkelde pleats 
dêr’t gebou, dyk, auto út it stee wrotten binne
troch fabryk, sinnepark en trekker want dêr’t net
mear te libjen falt hawwe de minsken harren
te wenjen setten oer de grinzen hinne en it lân dat
gjin lân mear is opjûn oan de wolfeart allinnich
om’t wy trochfokke trochfokke trochfokke oant
it skom ús út ’e bek hinget en de fersmoarging
eksportearje yn lyts lantsje moat grut tocht wurde
mei oars net as oerbleaune boeren en opsichters
treinen binne allinnich frachttreinen frachttreinen
frachttreinen fansels draaie havens en skiphol
op folle toeren dat hoech ik dy net te fertellen
mar de natoer dan fregest hat ’m altiten rêden
dat hat altiten sa west dat sil altiten sa bliuwe
bist en plant siket mar in oar hinnekommen as
yn it lân dat gjin lân is de wrâld is grutternôch
it ferlet oan fretten noch grutter wy pompe
pompe pompe de mage fan ús ferlerne heitelân
leech oant elkenien syn of har gerak kriget
dat ommers is foarútgong en takomstbestindich

 

it blokje r

it blokje r

tedeintedeintedein
tedeinteleintlein
treintreintrein

ik haw lang socht
ûnder kast en bank

op it lêst skjin myn nocht
sa lei dêr it blokje r

no jou ik oeral sin
en wurden oan

tedeintedeintedein
tedeinteleintlein
treintreintrein

jûns sit heit op syn plak
en sjocht nei lju yn pak
dy’t sizze fan fleantúch,
nasjonaal, skiphol 
en jild hannenfol

hearst it drekst se binne
it blokje r kwyt

krekt as heit dy’t ropt kofje!
stil! sit ik te stinnen op in plan

want fan my meie se it blokje r
ha der in oeribelen soad oer

tedeintedeintedein
tedeinteleintlein
treintreintrein

se bouwe ynternasjonaal
treinspoar mei romte en natoer
brekke sa it misbaksel fan
loftfersmoarging ôf

as it blokje r troch ûngemak ferdwynt
ûnder boekekast, bank of yn stofsûger

bliuwe genôch blokjes oer
om leaf mei te boartsjen

bist
beam
plant
blom

takomst

 

Meldpunt Min Frysk

Meldpunt Min Frysk is Geart Tigchelaar syn earste moannegedicht fan juny 2020

Meldpunt Min Frysk

de fraach dy’t elk him of har
is wannear bist in brave boarger

ast fia in klikline buorlju ferlinkst
of ast dy dêr krekt oer stil

latinte nsb’ers komme oan har gerak
en steane mei it fingerke by it rút op

de lêzer moat witte ik oardielje
net hâld my fier fan regelneukers

wol soe ik drekst de tillefoan
as der in meldpunt bestie

dat strieminne Frysk dat ik út mûlen
fan myn brave meiboargers hear

hoe’t de wrâld derhinne leit

hoe’t de wrâld derhinne leit is Jan Kooistra syn twadde moannegedicht fan maaie 2020

Foto: Geart Tigchelaar

 

hoe’t de wrâld derhinne leit

dat in famke foar in stikkensketten rút
sachtsjes sit te gûlen yn in romte
dy’t ienris yn in hûs de keamer wie
dat in frou nei dat famke sjocht
troch de gatten yn ’e muorre en
de hongerpine fan har berntsje fielt
is hoe’t de wrâld derhinne leit

dat in oerbosk yn in dei of tsien
feroaret yn in deade flakte en fisken
fersûpe yn plestik en pestisiden
dat in bytsje tsjeaf yn ’e bak bedarret
mar in gruttenien yn pracht en
praal libbet en ús syn wetten stelt
is hoe’t de wrâld derhinne leit

dat in firus om him hinne slacht as in
hongerige wolf, miljoenen behimmelet
en wy as earme skiep lamslein binne
dat lucht en loft skjin en helder wurde
bisten wer komme doarre op âlde grûn
wy ús besauwe en der neat fan leare sille
is hoe’t de wrâld derhinne leit

dat wy aanst wer foar in pear rotterige
sinten nei lúkse oarden fleane oer
stjerrende oseanen en folle krottewiken
dat in mankelike skriuwer foar it rút
stoarret nei de heuvels yn ’e fierte
him omdraait, dan dy iene sin betinkt
is hoe’t de wrâld derhinne leit

Oardelskonkje foar Bartle Laverman

Yva Hokwerda:

“Ik ha oait in kear by Bartle en syn frou foarlêzen, yn de tún, mei Elmar en Remco, Sytse en Sito û.o. Wol 12 jier lyn as it net langer is. Sûnt ik wer yn Snits wenje is de Griene Dyk in favorite fytsrûte fan my en dan sjoch ik altyd nei syn tún. (Sjoch ek de foto en myn gedicht Transfytse fan 13 juny 2019 op Rixt. Dat is dêre).”

Foto: Geart Tigchelaar

 

ik mocht dêr ienris foarlêze
simmergrien
op bleate fuotten wêze

Griene Dyk
- Bartle syn tún