Kofje mei hjouwermolke is in gedicht fan Jan Hendrik Woudstra.
Kofje mei hjouwermolke
Moarn leit as in tin fel oer it rút.
Siebregje sit yn it ljocht
dat har skouders stadich oanset.
De beker is in hert fan waarmte
dat kloppet tusken har hannen.
Kofje mei hjouwermolke —
in wolkje dat útinoar driuwt
as ûnthâld dat net fêstbliuwe wol.
In drip hinget oan ’e râne,
twiveljend,
falt.
Yn ’t laad leit it bestek
as sliepende fisken yn in tsjuster akwarium.
Op ’e tafel de bleke ring fan juster,
in moanne dy’t net mear skynt
mar wol syn spoar lit.
Bûten glidet in frachtskip troch it kanaal.
Geduld, stiet der op ’e boech.
It wetter wykt, slút him wer —
gjin wûne bliuwt iepen.
Se blaast in paad yn ’e stoom,
in koart sicht op wat dêrachter leit.
It ferdwynt wer yn in waas.
Se drinkt.
De waarmte sinkt yn har del
as in stadich skip
dat ûnder it oerflak fierder fart
en alles wat driuwt
hiel sêft
meiskuort.
