dûkelmantsjes yn Firenze

In gedicht fan Jan Kooistra oer de waarmte en ferkuolling yn in Grand Hotel Europa.

dûkelmantsjes yn Firenze

de dei giet
de dage te boppe
de stêd mei syn ivige pracht
suchtet as alear
yn ‘e waarme fallei
de Porta Romana stiet wagewiid iepen
tûzenen kringe har troch
neare donkere strjitten
op nei ljochtere pleinen

it liif moat ferkuolling
mar de geast ûntkomt
rint lâns de iiskâlde see
sjocht parmantich rinnende
dûkelmantsjes
fielt har hân
sliept mei har op ien kessen

de jûn falt
in doarmjende man
op wei nei de delling
messkerp syn bylden
fan de sipressen
allinnich de kontoeren

© Jan Kooistra

Jou in reaksje

It e-mailadres wurdt net publisearre. Fereaske fjilden binne markearre met in *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.