De bui [dei 5]

Fan 1 oant en mei 7 augustus sit Dichterskollektyf RIXT op ’e Feanhoop yn de Skriuwersarke fan Rink van der Velde. Alle dagen komt der in twatal del om oan in strofe te wurkjen dat nei sân dagen in folslein gedicht wurdt.

Hjoed wienen dat Ypie Bakker en Tsjisse Hettema.

Yn augustus is Cornelis van der Wal Dichter fan de moanne. Hy hat it spit dêrôf biten troch de earste strofe te skriuwen. As ‘Rigel fan Rink’ is der keazen foar: ‘De mar nimt de bui net.’ Dy rigel komt út de roman De nacht fan Belse madam (1991) en jout daliks de toan en rjochting fan it fers en dêrmei de hiele wike oan.

Foto: Geart Tigchelaar
De bui

De mar nimt de bui net
en do joust gjin antwurd.
Boppe ús beiden driuwe
wolken dy’t gûle wolle.

Under ús de feanbrân,
dyn eagen doarmje ôf.
Ik freegje it reid om ried.
It rommelet yn ’e fierte.

Faaks moat ik wei fan dy.
Lit de mar de mar en skûlet
in skjin rekest yn falleien fan omfierrens wei
dêr’t tonger rôlet mei in oare stim

as dy dêr’t ik my fan benearje lit.
Wol ik it fjoer beswarre
wylst it yn myn wêzen ferankere leit,
of spjalt it hjit de stobbe sisterjend?

Leafst my noch haw ik dy frege
dyn swijen is it antwurd dat myn siel ferbalderet
it wjerljocht twingt in brekline ôf
en kliuwt de mar klinysk yn gaos.

Witwêrsanne wolket loft.
Ik wol net langer as in rider
op blak wetter rûntsjedraaie
wachtsjend op in weach fan dy
lit ik alles achter. Lottere is it klear
foar my. De mar nimt de bui net
mar do hast my mar te nimmen.

Jou in reaksje

It e-mailadres wurdt net publisearre. Fereaske fjilden binne markearre met in *