Astrid

Poëzij fan Martsje de Jong.

Foto: Martsje de Jong
Foto: Martsje de Jong
Astrid

Ik sykje dy op Södergård,
dûnsjend yn it dôve hurdfjoer dêr’t 
de rook fan yn myn holle krûpt,
kreakjend yn de houten flierren
dy’t fûleindich splinters troch myn sokken skowe.

Ik sykje dy yn it beammehôf,
priuwend fan swietripe morellen
dêr’tst it sicht op hân ha moatst
achter dyn skriuwtafel, by it rút.

Do bist de âlde iik
Longerjend op ranja út dyn holle stamme
lis ik myn ear tsjin de bast te lústerjen,
flústerjend om dy net te steuren

Yn it grutte ledikant dream ik
dyn kinnen yn myn kinnen.
Oan in paraplu spring ik fan it ferfallen skuorke
wylst in nachtfûgel lûhûhûd jout
en hastich fuortwjukket oer tsjuster nôtfjild
as er fernimt dat ik yn him muzefange wol.

Ien reaksje op “Astrid”

Jou in reaksje

It e-mailadres wurdt net publisearre. Fereaske fjilden binne markearre met in *