Home

Aukje-Tjitske, stedsdichter fan Terneuzen, is moannedichter fan jannewaris 2026 by RIXT. ‘Net brekke’ is har earste moannegedicht.

Net brekke

Der brekt hjir neat
ik wol gjin diggels fiele
lymje alle stikken

dyn hert dyn fuotten
dyn holle dyn eagen
benammen dyn eagen

Der brekt hjir neat
ik wol gjin barsten hearre
gjin lang piipjen
fan in sikehûsmonitor

Praat leaver
fan in ûnderbrekken
in ûnderbrutsen steat

dy’t aanst – as ik myn eagen iepen doch
gewoan wer mei dy fierder giet

Myrte Marije Veenbaas is dichter fan de moanne Desimber 2025 by RIXT.

Desimber is in moanne fan ôfskie: it jier is hast foarby, it tsjuster freget om weromlûken en de beammen litte har lêste bledsjes los. Noch noait hat desimber foar my swierder west as no, yn 2025: it jier dat ik ús mem ferlear. Mar desimber hat har funksje – rouwe dochst net yn oermjittich sinneljocht; dêrom haw ik derfoar keazen om in fers oer ús mem yn it skimerjende moanneljocht te setten. ‘Memmerook’ (Ensafh, 2024) giet oer ôfskie, nammentlik oer de fielbere oan- en ôfwêzigens fan ús mem yn it hûs dêr’t ús heit yn wenjen bleau nei de skieding. It fers is in oade oan har ierdske wiisheid, de boaiem dy’t se my joech en de gruttens fan har wêzen dy’t bliuwt. It fers besiket de spanning tusken loslitten en kontinuïteit fielber te meitsjen: in prekêre balâns. 

Myrte Marije Veenbaas (1986) is moannedichter fan desimber en hat keazen foar in fers oer har mem dy’t yn 2025 hommels ferstoar, passend by desimber: in tsjustere moanne dêr’t loslitte en de ein yn sintraal stean.

Oanspiele

Ik sette ôf yn ’e eftertún
boarte sidekrûp mei in krobbe
hy rûn fuort dat ik gong nei de bijen
we songen en frieten huning

de wyn blaasde bernestimmen
oer in sompe mei blommen
ik plôke in fioeltsje en ferdronk

net, in beam op jierren joech my in hân
ronfelige fingers wiisden nei de hurd
mar ik woe de klippen fan it trepsgat op en sprong
spielde oan op it kleed, sâlte raffels yn ’e eagen

mem lei te lêzen op ’e bank –
de weagen dunen op har sykheljen

Carla van der Zwaag is dichter fan de moanne novimber 2025 by RIXT.

Yn it moanneljocht

Koroanatiid is faaks al wat ferjitten. Dochs wiene it spannende jierren.
De Ljouwerter Krante die in oprop foar de side ‘Samen Thuis’ om as iepen poadium te tsjinjen foar wat it by minsken teweech brocht. Sa wie der ek in side mei gedichten dêr’t op 7 april 2020 myn gedicht ‘Oerlibje’ pleatst is.
Dit gedicht wol ik fiif jier letter yn it moanneljocht sette om’t ik my der fan bewust bin dat it sa wer barre kin, mei in oare fariant, firus of baktearje.

Oerlibje

Neakene ruten dêr’t in fûgel
mei dompich bûns in ôfdruk efter liet
litte my in frjemde wrâld.

De tillefyzje koarret firusfeiten.
Ferskûle yn bank’s hoeke
konsumearje ik mei iepen mûle
dizze koroanabrij.

Allyk de bleate ruten
besykje ik duldsum
de tsjustere moares
yn my te smoaren en
núnderje

You never walk alone.