nu en straks / no en aanst

Poëzij fan Tsead Bruinja

nu en straks

in het nieuwe straks vragen we ons niet meer af 
of we naar de begrafenis gaan van een oudtante 
laten we vriendschappen minder snel verwateren 
lachen we om het aftandse ongemak van feestdagen 
het oude liedje van ik weet mij geen houding te geven 
hoe kun jij je jaloezie toch zo goed verbloemen 
kom op samen overschreeuwen we 
de onzekerheid van nauwe familiebanden 
niet langer vanachter een camera

in het nieuwe straks wil mijn huid nog steeds 
dicht tegen jouw huid aan zoals we dat 
in het nieuwe nu al twee jaar deden

nooit te bang op onze bek te gaan 
opnieuw te beginnen en weer op te staan

Tsead Bruinja 
Dichter des Vaderlands
Foto: Geart Tigchelaar
no en aanst

yn it nije aanst freegje wy ús net mear ôf 
oft wy nei de begraffenis sille fan in âldmuoike 
litte wy freonskippen minder gau ferwetterje 
laitsje wy om it ôflibbe ûngemak fan feestdagen 
it âlde deuntsje fan ik wit my gjin hâlding te jaan 
hoe kinsto dyn ôfgeunst dochs sa goed ferblomje 
kom op mei-inoar oerraze wy
de ûnwissens fan nauwe famyljebannen 
net langer achter in kamera wei

yn it nije aanst wol myn hûd noch hieltyd 
ticht tsjin dyn hûd oan sa’t wy dat 
yn it nije no al twa jier wend wiene

noait te benaud om op ús bek te gean 
opnij te begjinnen en wer oerein te kommen

oersetting: Syds Wiersma

 

Jou in reaksje

It e-mailadres wurdt net publisearre. Fereaske fjilden binne markearre met in *