Wintergast

Zus van Lam debutearret by RIXT mei it gedicht Wintergast / Wintergast.

 

Wintergast

Duistere kou trekt als eerste
Langzaam, bijna ongemerkt naar binnen
Opstandig aanvaard ik de vaste wintergast
Als hij zijn plaats inneemt

Donkergrijs beklemt me ieder jaar
Drijft een wig in grauwe tinten
Maakt zich meester van mijn lijf
Monotoon lamlendigheid scanderend

Poolnachten teren van binnenuit mijn denken
Verzurend de basis van mijn bestaan
Moedeloos toezien hoe
Mijn ziel wordt kaalgevreten

Ik wil vluchten voor de nachten
Waar zware mistigheid regeert
En me willoos door de dagen stuurt
Te moe om te verlangen

Met mijn laatste wilskracht
Luister ik of de geuren willen komen
Zodat ik mijn vleugels uit kan slaan
Naar de klanken van het licht

 

Foto: Geart Tigchelaar

Wintergast

Tsjustere kjeld lûkt as earste
Stadich, der hast ûngemurken yn
Opstannich nim ik de fêste wintergast oan
Wylst er syn plak ynnimt

Dûnkergriis benearet my alle jierren
Driuwt in kile yn skiere kleuren
Bemasteret myn liif, monotoan
Lammenadigens skandearjend

Poalnachten tsjirmje fan binnen myn tinken út
Meitsje soer de grûn fan myn bestean
Moedeleas sjoch ik ta
Hoe’t myn siel kealfretten wurdt

Ik wol flechtsje foar de nachten
Dêr’t swiere dizigens regearret
En my willeas troch de dagen stjoert
Te wurch om te langjen

Mei myn lêste kriich
Harkje ik oft de geuren komme wolle
Sadat ik myn wjukken útslaan kin
Nei de klanken fan it ljocht

Oersetting: Syds Wiersma

Jou in reaksje

It e-mailadres wurdt net publisearre.