Bin ik al wei

In nij fers fan Pieteke de Boer

Foto: Geart Tigchelaar

Bin ik al wei

Tsjin wa praat ik as wekker wurd yn de iere moarn
is it de sinne dy’t in antwurd jout op myn fragen
de wyn dy’t hieltyd wer besiket yn petear te gean
Ek oer ûnnoazele dingen wurde wy it net iens
en as wolken dwers lizze en reinige riten stjoere
blaasto de drippen sêft sûzjend fan myn antlit

Beammen bûge fansiden om my der troch te litten
myn stap is swier en tûken knappe ûnder myn skuon
ik lûk de mûtse oer de earen en besykje net te harkjen
nei de lûden dy’t ik net ken en my dêrom bang meitsje
as ik omsjoch is it paad wei wurden en bin ik allinnich
hawwe der ea minsken west of sitte se yn myn holle?

It wurdt kâld as de bosk har earmen yn mekoar heakket
hjir kin de sinne net komme, allinnich de wyn
en myn ferhalen reitsje fêst yn tiizjende tûken
wa fynt se as se yn de hjerst nei de grûn dwerrelje
of giet nimmen op ’en paad om my te sykjen
bin ik al wei, sjonge fûgels dêrom net

 

Jou in reaksje

It e-mailadres wurdt net publisearre. Fereaske fjilden binne markearre met in *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.