Posted on

Yn alle states

Sigrid Kingma is de moannedichter fan july 2024 by RIXT. Har tredde moannegedicht is Yn alle states.

Yn alle states

Wat wieste noflik
koest it moai opsizze
somtiden fier fuort
in stadige tinker
en it ljocht datst de oar
yn de eagen net gundest
kaam dochs troch it gerdyn
Do wiest maklik
hurd hurd wie net dyn styl
likemin as elkenien betsjinje
en ik hold inkeld echt fan dy
as ik myn sin krige
mar no’tst op stjerren leist
sis ik it mar planút
Ik ha dy nedich
do simp, do slûge
hoe hast dysels net rêde kind
fynst it gek dat elk altyd sa gau
har nocht fan dy hat?
Hie ik in gewear nimme moatten?
Al dy engnekken omlizze
it hert trillet dy
as ik mei de jiske fan boaze tinzen strui
tuike tuike, hawar, hawar
dyn taal demintearret
Wat wiest noch jong
in grutte twifelkont, dat wol
drege skiter, suertsje
dochs, ik sil hiel earlik wêze
ik seach it net oankommen
Dach leave demokrasy.

Posted on

Apateze

Sigrid Kingma is de moannedichter fan july 2024 by RIXT. Har twadde moannegedicht is Apateze.

Foto: Geart Tigchelaar

Apateze

As ik dyn balkon ynrjochtsje
de sitroenmelisse streakje en sis
dat se der lekker by stean
kultivearje ik dan in skroei
of gefoel foar teeskinkerij

As ik dyn tegels wip
beiketûken yn it skerpsân stek
groeie der dan woarteltsjes
oan dyn teisters ?

‘Roazen  moatst swier mishannelje’
Sis ik casual, mei de snoeiskjirre klear

Wat seiste?
‘Dat is in effektive manier
om alles wat dy leaf is
kapot te meitsjen?’

Mar hearst my?
Dit is gjin leafdesfers
ik wol allinnich mar túnkje.

Papaversied fergrieme
knipe oant it focht út de roazen dript
skuor de hiele tún leech
want in dichter is dea
de blommen moatte mei
weiwurde yn in gouden tsjerke

In dichter is dea
hy stie hjir, trijedielich
sy stie hjir yn prada

It is allegear kompost
bêdzje ik mysels del
alles komt werom
mar soms fielst it
hjir
dat punt dat de bakte paprika
ronfelet en krimpt
is der efkes gjin omrin
inkeld it besef
dat net alles weromkomt

Mar wat wit ik derfan
as begjinnend hekse
yn frjemde tunen.

Posted on

Hotpants

Sigrid Kingma is de moannedichter fan july 2024 by RIXT. Har earste moannegedicht is Hotpants.

 

Hotpants

Ik soe sizze kinne dat it lekker sit
ik moat wat sizze
kinst it samar dwaan
sûnder reden te jaan

Ik ha wolris sein dat
al myn lange broeken yn de wask sitte
is der ien dy’t dat genôch ekskús fynt?

It sit oars fansels
it is as mei nuchtere juffen
sy kinne net begripe
wêrom’t dreamers dreame
as se soks besykje
dan falle se út de rol

We binne net allegear krigers
guon fan ús fange mâlbroekmiggetinzen
yn diggelfjoer dat opspat
dêr giet in krêft fan út
en tsjoenders hawwe krekt dêrom
hotpants oan ûnder har cosplay

Nim mar fan my oan
juf snapt it net
sy is de útlizzer
fan foarsisbere puzels
in rapport is gjin resept
foar prate mei libelles

Mar ast de opperflaktespanning
fan de wjukken op it wetter
brekke kinst, hoeden de lytse draak
út de groppe helpst
dan praat se werom

Juf is fierder wol leaf hear
kin sy it helpe
dat se gjin tsjoender is
sy sil nea hotpants oan ha
ûnder har cosplay

Suse nane myn poppe dûnset
op de hakken fan Europa
fynt koarnieren op it plein
hâldt har fier fan rûzjen
alles libbet sa fûleinich
se kinne har net beroppe

My wol
35+
Hotter than my daughter
Sellulitis
Pokémontrener go!
Bist net in punker, wol?

Ja juffer, nee juffer
tankewol juffer
lokwinske mei jo oanfal
jo binne in bêste kriger

Mar salang’t wy ús raakflakken
tsjin inoar oan plakke
is der genôch papier-masjee
foar ús beiden
ha mar gjin noed
ik hâld it jûn simpel
gjin cape, gjin hoed
gewoan hotpants.

 

Posted on

The Reek

Syds Wiersma is dichter fan de moanne juny. Hy hat yn april-maaie troch Ierlân reizge en dêr poëzy skreaun. By RIXT publisearret er no in pear fersen dy’t geane oer bysûndere bergen dy’t er oan de westkust fan Ierlân beklommen hat. It twadde gedicht The Reek giet oer de Croagh Patrick (764 m), in eintsje bûten Westport oan Clew Bay. The Reek is de lokale bynamme foar de Croagh Patrick, omdat de koanyske foarm fan de berch wol wat liket op hoe’t de turven faak yn it fjild faak steapele wurde om te drûgjen.

Utsicht fan the Reek ôf. (foto Syds Wiersma)

The Reek
Westport, Croagh Patrick

Sa leist de turven, yn in reak,
in grize piramide op de sompen.
Sint Patrick sodze troch it weak
doe’t hy op grutte muontseklompen

fan Ballinduffer Abbey kaam
om fjirtich nachten op de top te fêsten,
it heidensk njirrebrod te slaan
en honger, toarst mei rein en kjeld te dwêsten.

De berch omheech oer wrede stien,
de ien dy krûpt, de oar betwingt de hichte,
mar oars is elk nei ûnd’ren gien:
Clew Bay in spegelryk fan kustgesichten.

’t Kapeltsje boppe-op is ticht,
guon bidde roazehuodsjes op de treden,
de rest sjit plaatsjes fan ’t útsicht,
de hillige yn ’t tsjuster swijt oer frede.

Wat Jezus fûn yn de woastyn,
bedjippe Paddy út rikjende Ierske loften.
De wrâld, it libben is in myn
foar wa’t de tiid nimt, lange lege skoften.

Posted on

The lone poet

Syds Wiersma is dichter fan de moanne juny. Hy hat yn april-maaie troch Ierlân reizge en dêr poëzy skreaun. By RIXT publisearret er no in pear fersen dy’t geane oer bysûndere bergen dy’t er oan de westkust fan Ierlân beklommen hat. It earste gedicht The lone poet giet oer de Nephin, de heechste stand-alone berch yn Ierlân (806 m). The Nephin leit oan de westkust yn county Mayo, boppe de stedsjes Westport en Newport.

The Nephin

 

The lone poet
North Mayo, the Nephin

De âlde, drôve dichter sliept meastal,
in stand-alone dy’t hearsket as er wol.
By ’t wekker wurden knypeaget er koart,
bisto it dy’t er sjocht, dan slacht syn wurd
dy mei de macht fan hazzenutehout.

De âlde dichter hat in hiel grut hert,
dat leit nei ’t noarden iepen yn it skaad
en brocht leau ’k nea in hillige omheech.
Hy is gewoan in mânske berch, wat dreech
fan aard mar wol de sit fan goademacht
en Connaughts keningen, en elvedracht.

Hy briedt al iuwen op syn lêste fers,
it moat in bytsje oars no, wiis mar dwers.
Hy skriuwt it nachts en sjocht dan achterom
en ropt syn muze en syn maat: Lough Conn,
in mer à boire dat bearzen foar him fong.
Is ’t dêrom dat syn rêch wat fiskich glimt
yn ’t ljocht dat jûns sa fier út see wei skynt?

Posted on

daar komt de lente! / dêr komt de maaityd!

daar komt de lente! / dêr komt de maaityd! is in fers fan Ina Schroders-Zeeders. De oersetting is fan Syds Wiersma.

 

daar komt de lente!

lente weet: als ik kom
met lammetjes en vers bloed uit mijn schoot
als ik uitbot, knop en ontpop en verhaar

dan soppen de dames
bloot en gedreven hun kamers
dan schuimt het van leven

dan kets ik de igors
uit hun patroniemen
dan schreeuw ik de namen
van alle lullen
en hun synoniemen

als ik kom en kom klaar
zul je het weten
dan juichen de ganzen
gillen de tulpen
krijsen de mezen de boel bij elkaar

 

dêr komt de maaityd!

maaityd wit: as ik kom
mei lamkes en farsk bloed út myn skurte
as ik útbot, yn ’e knop en yn ’e pop en ferhierje

dan sopje de freules
bleat en dreaun harren keamers
dan skûmet it fan libben

dan kjits ik de igors
út har patronimen
dan raas ik de nammen
fan alle lullen
en har synonimen

as ik kom en kom klear
silst it witte
dan jûchheie de guozzen
mâlgûle de tulpen
piipje de miezen de boel byinoar

oersetting Syds Wiersma

Posted on

Fier fan hûs

Aukje-Tjitske Dieleman, gastdichter by RIXT,  is dichter fan de moanne april. Har earste moannegedicht is ‘Fier fan hûs’.

Aukje-Tjitske is op dit stuit ien fan de stedsdichters fan Terneuzen. Mear oer dizze dichter op https://semperscribo.com/

Foto: Geart Tigchelaar

 

Fier fan hûs

Fier fan hûs
falt de taal
dyn kant op

de seedyk
skynt dy ta
de greiden
yn dyn tinzen
dogge sear
oan ‘e eagen

Fier fan hûs
boust in thús
sjoust dyn taal
mei dy mei

mar dyn aksint feroaret
dyn eagen wenne
dyn earen heine
de taal net mear

de diken
en de greiden
de tsjerketuorren
sels de binnenstêd
dêr’tst hast nea kaamst
kinst net te pronk sette
op it finsterbank

Yn dyn nij hûs
bliuwst altyd in bytsje
fier fan thús