In oade oan Femke Kok fan Syds Wiersma
it rjochte ein
op de krusing ta
wurdt sy in fûgel oer it iis
dy mytyske
koest it hast net leauwe
mei de wyn yn ‘e rêch
oer de Dokkumer Ie
datst sa noch ris fleane soest
wurdt sy mei twa earmwjokken
swypkjend oan it kliene liif
de toerfalk
dy’t har kloeren yn de warleaze
foar har slacht
de binnenbocht yn fljocht
stiif by it rântsje del
hinget se wreed tsjin de sintrifugale macht
trapet troch, it skonkedier
wurdt dy lêste klappen
wer minsk
dy’t wit dat sy de ôfgrûn
fan it ferliezen hjoed
útbonke hat
sjoch hjir har gouden 500 meter race yn Milaan: