Jas

Ina Schroders-Zeeders is dichter fan de moanne jannewaris 2023 by RIXT. Jas is har twadde moannegedicht.

Foto: Edwin de Groot

jas

er valt zoveel uit jaszakken van vroeger:
pleisters, munten
pillen om te rusten

wie heeft ze erin gestopt toen je even niet keek?
of was je het zelf
maar vergeten

ooit slapeloze nachten om geld
geen kledingstuk met zoveel geheimen
als een oude jas met pepergeur van zweet en regen

niets valt zo op zijn plaats
als rommel
op een kapotgesleten tegelvloer

Schoteltje

Ina Schroders-Zeeders is dichter fan de moanne jannewaris 2023. Schoteltje is har earste moannegedicht.

Foto: Edwin de Groot

 

schoteltje

schoteltje
tolde daarnet nog op z’n kant
op de vensterbank
naast de azalea

voor soldaten kwamen
en het schieten begon
toen het kind nog speelde
en het liet draaien als een tol

kapot schoteltje
kapot huis
waar zijn de kinderen nu?
waar is de zon?

een azalea sterft tussen dode kozijnen

Jeruzalim yn in tinte

Jeruzalim yn in tinte is Syds Wiersma syn twadde moannegedicht fan Desimber 2022,

Foto: Geart Tigchelaar

Jeruzalim yn in tinte

de nâle, de nacht
de iere gebedssjonger
ik bliuw by de râne lizzen
bûten
op wacht
net om te ferdigenjen
ik wegerje de regresje fan de eangst
leau noch (nettsjinsteande) dat
de berte sûnder string
ús bine sil

lette hjerst

 

Syds Wiersma is de moannedichter fan desimber 2022 by RIXT. Syn earste moannegedicht is lette hjerst.

Foto: Geart Tigchelaar

 

lette hjerst

yn ’e hjerst kin ik skriuwe
as skriuwen ôfstjerren is
oant it mei sizzen in skraal
leavjen wurdt

ik snoei ferwyldere ynjouwings werom
behimmelje myn eagen wyld yn ’e kop
fan te lange dagen

de ambysje baarnt noch efkes fûl, lit dan los
dwarrelet yn ’e sûs nei in skoat froastich en wyt

yn ’e hjerst kin ik skriuwe
as skriuwen in die wurde moat
fan dielnimming

ôffallige

‘ôffalige’ is Sipke de Schiffart syn twadde moannegedicht fan novimber 2022.

 

Foto: Geart Tigchelaar

ôffallige

oait wie de bûnscoach in fromme,
trouwe tsjerkegonger, oant
syn earste frou stoar

hy kearde him ôf fan it leauwen,
sette gjin stap mear yn tsjerke

frjemd, ast deroer neitinkst

alle ellinde yn de wrâld, de hongersneed
en hongerdea fan miljoenen lytse bern yn Afrika,
de massale slachtpartij yn de bioyndustry yn eigen lân,
Auschwitz en neam mar op

dat alles wie foar him gjin reden
om de tsjerke te ferlitten,
mar doe’t syn eigen frou stoar,
wie er sa fergrime,
dat er neat mear mei God
te krijen ha woe

gelokkich foar it Nederlânske fuotbal
hat er in soad ferstân fan it spultsje

Tongslach

Tongslach is in fers fan Froukje Reitsema

Foto: Froukje Reitsema

tongslach

gjin wurd dat ljocht jout
yn de gongen fan it labyrint
myn twongen tonge fier út de mûle
priuwt inkeld in fersin
ik hein taal noch teken

stil bin ik, wachtsje
oant echo út de muorren sjongt
myn bolster kreaket
my wurden leart te winnen
it ljocht fan nije taal